Badanie fibrynogenu pozwala lekarzowi ocenić funkcjonowanie układu krzepnięcia krwi u pacjenta. Zleca się je w ramach diagnostyki stanów zapalnych, chorób wątroby oraz zaburzeń krzepnięcia.

Przejdź do:

Fibrynogen – najważniejsze informacje
Co to jest fibrynogen i jakie pełni funkcje?
Jakie są wskazania do wykonania badania fibrynogenu?
Jak przygotować się do badania fibrynogenu?
Jak przebiega badanie fibrynogenu?
Norma fibrynogenu i czynniki wpływające na wynik
Jaka jest cena badania fibrynogenu?
FAQ – najczęściej zadawane pytania o badanie fibrynogenu

Fibrynogen – najważniejsze informacje

  • Badanie fibrynogenu wykonuje się z krwi pobranej w godzinach porannych, na czczo (8–12 godzin od ostatniego posiłku).
  • Norma dla osób dorosłych wynosi od 200 do 393 mg/dl. 
  • Podwyższony poziom fibrynogenu może wystąpić m.in. w stanach zapalnych, infekcjach, chorobach nerek, nowotworach, ciąży czy chorobach sercowo-naczyniowych. Wynik powinien zinterpretować lekarz.

Co to jest fibrynogen i jakie pełni funkcje?

Fibrynogen to białko, które jest produkowane w wątrobie. W procesie hemostazy przekształca się w nierozpuszczalną fibrynę, która bezpośrednio bierze udział w tworzeniu skrzepu. Dlatego jest niezbędny do prawidłowego krzepnięcia krwi. Oznaczenie fibrynogenu to prosty test z krwi, który mierzy stężenie tego białka.

Jakie są wskazania do wykonania badania fibrynogenu?

Badanie fibrynogenu zaleca się w celu oceny funkcji układu krzepnięcia krwi. Diagnostyka ta pomaga w rozpoznaniu chorób wątroby, stanów zapalnych oraz zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC).

Wykonanie testu jest wskazane przy chorobach wątroby oraz objawach skazy krwotocznej, do których należą przedłużające się krwawienia i łatwe siniaczenie. Oznaczenie fibrynogenu wykonuje się również w przypadku nieprawidłowego czasu protrombinowego (PT) i czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT).

Lekarz może zlecić pobranie krwi do zbadania fibrynogenu w przypadku:

  • chorób układu krzepnięcia,
  • diagnostyki złożonych stanów chorobowych,
  • dolegliwości wskazujących na zaburzenia krzepnięcia,
  • oceny ryzyka przed operacją,
  • przewlekłych krwawień,
  • skłonności do zakrzepów,
  • wywiadu rodzinnego w kierunku niedoboru fibrynogenu.

Jak przygotować się do badania fibrynogenu?

  • Do badania krwi należy się zgłosić minimum 8 godzin od ostatniego posiłku.
  • Dzień przed badaniem nie pij alkoholu.
  • Ogranicz palenie tytoniu – nie pal w dniu badania.
  • Unikaj intensywnego wysiłku fizycznego.
  • Skonsultuj przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych z lekarzem zlecającym badanie.

Jak przebiega badanie fibrynogenu?

Materiałem do badania fibrynogenu jest osocze uzyskane z krwi żylnej pobranej do probówki z cytrynianem sodu. Próbkę pobiera personel medyczny. Jakość uzyskanego materiału ma bezpośredni wpływ na ostateczny odczyt badania. Wynik badania mogą zakłócić:

  • hemoliza,
  • lipemia,
  • wysoki poziom bilirubiny.

Norma fibrynogenu i czynniki wpływające na wynik

U osób dorosłych norma fibrynogenu mieści się w przedziale od 200 do 393 mg/dl. Wszelkie zaburzenia tego parametru często przebiegają całkowicie bezobjawowo. Każdy nieprawidłowy wynik należy omówić z lekarzem zlecającym: internistą lub hematologiem.

Podwyższony fibrynogen – o czym świadczy?

Podwyższony fibrynogen może oznaczać stan zapalny i proces chorobowy toczący się w organizmie. Wysokie stężenie białka może też towarzyszyć chorobom nerek, chorobom nowotworowym. Jego nadmiar zwiększa również ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca, udar mózgu czy miażdżyca. U kobiet w ciąży stężenie może być naturalnie wyższe – lekarz uwzględnia to podczas analizy wyników. Wysokie stężenie występuje również w przebiegu infekcji, po rozległych zabiegach operacyjnych, w wyniku urazów oraz przy zespole nerczycowym.

Obniżony fibrynogen – przyczyny

Przyczynami obniżonego fibrynogenu są najczęściej zaawansowane choroby wątroby lub wrodzone niedobory tego białka. Taki niedobór prowadzi bezpośrednio do zaburzeń krzepnięcia i skazy krwotocznej. Spadek stężenia może być spowodowany przez:

  • choroby wątroby (w tym uszkodzenie i niewydolność),
  • wrodzone niedobory fibrynogenu, w tym afibrynogenemię (praktycznie całkowity brak syntezy) oraz hipofibrynogenemię (genetyczne zaburzenie ze znacząco zmniejszonym stężeniem),
  • zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC),
  • masywne krwotoki,
  • nowotwory z przerzutami i ostrą białaczkę promielocytową,
  • powikłania położnicze,
  • leczenie fibrynolityczne (leki trombolityczne) i terapię L-asparaginazą,
  • stosowanie niektórych leków zapobiegających formowaniu skrzepów,
  • skazy fibrynolityczne i hiperfibrynolizę.

Jaka jest cena badania fibrynogenu?

Cena badania zależy od placówki, w której je wykonujesz. Dokładny koszt sprawdzisz w cenniku.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o badanie fibrynogenu

Jak obniżyć fibrynogen?

Zmaganie się z podwyższonym poziomem fibrynogenu wymaga dokładnej diagnostyki i terapii pod okiem lekarza specjalisty. Obniżenie poziomu tego białka polega na wyeliminowaniu przyczyny, która wywołała wzrost jego stężenia.

Czy zespół DIC to to samo co zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego?

Tak, DIC to anglojęzyczny skrót oznaczający zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego.

Jak leczyć niski fibrynogen?

Leczenie zależy od przyczyny wywołującej niedobór. Proces ten wymaga konsultacji z lekarzem i indywidualnie zaplanowanej terapii choroby podstawowej, takiej jak zaawansowana choroba wątroby czy zespół DIC.

W jakich godzinach najlepiej zgłosić się na pobranie krwi do badania fibrynogenu?

Na pobranie krwi najlepiej zgłosić się rano – między godziną 7:00 a 10:00.

Dlaczego fibrynogen zalicza się do białek ostrej fazy?

Związek ten reaguje na procesy chorobowe toczące się w organizmie. Jego stężenie we krwi wzrasta, reagując na stany zapalne, infekcje oraz urazy.

Podobne usługi:

APTT