
Badanie Chlamydia trachomatis IgG polega na wykonaniu testu z krwi żylnej (zazwyczaj pobieranej ze zgięcia łokciowego). Diagnostyka ta pozwala ocenić, czy pacjent miał kontakt z bakterią Chlamydia trachomatis. Badanie to nie służy do wykrycia samej bakterii, lecz przeciwciał klasy IgG, które układ odpornościowy wytwarza w odpowiedzi na zakażenie.
Przejdź do:
Chlamydia trachomatis IgG – najważniejsze informacje
- Badanie wykonuje się z krwi żylnej. Nie trzeba być na czczo, a pobranie może odbyć się o dowolnej porze dnia.
- Wynik dodatni świadczy o wcześniejszym kontakcie z bakterią lub zakażeniu przewlekłym.
- Wynik ujemny najczęściej oznacza brak infekcji (choć nie wyklucza jej w okienku serologicznym).
- Otrzymany wynik zawsze interpretuje lekarz.
Co to jest Chlamydia trachomatis IgG?
Chlamydia trachomatis jest bakterią, która może się namnażać wyłącznie wewnątrz komórek gospodarza. Wywołuje ona jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową i prowadzi głównie do zakażeń układu moczowo-płciowego. Niektóre odmiany tej bakterii mogą również odpowiadać za choroby oczu, np. jaglicę.
W odpowiedzi na bakterię organizm zaczyna wytwarzać przeciwciała (białka, które rozpoznają dany patogen). W pierwszej kolejności zazwyczaj pojawiają się przeciwciała klasy IgM i IgA, a następnie IgG. Białka oznaczane w diagnostyce pojawiają się w organizmie od 2 do 8 tygodni od zakażenia bakterią i mogą utrzymywać się w nim przez kilka lat, również po skutecznym wyleczeniu infekcji.
Kiedy wykonać badanie na chlamydię? Wskazania
Lekarz, np. ginekolog lub urolog, zleca to badanie w celu ustalenia, czy pacjent w przeszłości przebył zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis. Diagnostyka ta ma znaczenie, gdy dawna lub długotrwała infekcja mogła przyczynić się do obecnych problemów zdrowotnych. Do najczęstszych wskazań należą:
- nawracające lub przewlekłe infekcje układu moczowo-płciowego,
- diagnostyka niepłodności, zwłaszcza przy podejrzeniu niedrożności jajowodów,
- podejrzenie reaktywnego zapalenia stawów, które może rozwinąć się po zakażeniu układu moczowo-płciowego,
- przewlekłe zapalenie spojówek i inne choroby oczu o możliwym związku z chlamydią,
- podejrzenie przebytego zakażenia, na przykład po ryzykownym kontakcie seksualnym w przeszłości.
Jeśli objawy się pojawiają, zwykle są mało charakterystyczne i różnią się w zależności od płci. U kobiet zakażenie Chlamydia trachomatis może objawiać się:
- bólem w podbrzuszu,
- krwawieniem po stosunku płciowym lub krwawieniem między miesiączkami,
- śluzowo-ropną wydzieliną z pochwy,
- pieczeniem podczas oddawania moczu.
U mężczyzn najczęściej występują:
- ból i pieczenie przy oddawaniu moczu,
- wydzielina z cewki moczowej,
- ból lub obrzęk jąder.
Zakażenie może dotyczyć również odbytu, gardła lub spojówek, w zależności od rodzaju kontaktu. Wystąpienie któregokolwiek z tych objawów jest sygnałem do konsultacji z lekarzem.
Jak przygotować się do badania?
Badanie krwi w kierunku zakażenia bakterią Chlamydia trachomatis nie wymaga specjalnego przygotowania. Nie trzeba być na czczo, a krew można oddać o dowolnej porze dnia. Należy zastosować się do ogólnych zasad, które będą pomocne podczas pobierania krwi:
- przed badaniem wypij szklankę wody, ponieważ dobre nawodnienie ułatwia pobranie krwi z żyły,
- unikaj intensywnego wysiłku fizycznego i silnego stresu bezpośrednio przed pobraniem,
- jeśli źle znosisz pobieranie krwi lub masz skłonność do omdleń, poinformuj o tym osobę pobierającą próbkę.
Wyniki Chlamydia trachomatis IgG – co oznaczają?
Wyniki badania zawsze powinny być konsultowane ze specjalistą, który oceni je w kontekście m.in. historii chorób oraz zgłaszanych przez pacjenta objawów.
Podczas wykonywania diagnostyki laboratoria stosują różne metody, w związku z czym nie istnieje jedna uniwersalna norma. Wynik badania powinien zostać porównany z normami referencyjnymi, które znajdują się na wydruku z placówki.
| Wynik badania | Interpretacja |
| Dodatni | We krwi obecne są przeciwciała IgG przeciwko Chlamydia trachomatis. Świadczy to o kontakcie z bakterią w przeszłości lub o zakażeniu przewlekłym. |
| Graniczny | Poziom przeciwciał jest graniczny i nie pozwala na jednoznaczną ocenę. Zwykle zaleca się powtórzenie badania po 2–4 tygodniach. |
| Ujemny | We krwi nie wykryto przeciwciał IgG. Oznacza to najczęściej brak kontaktu z bakterią, ale nie wyklucza bardzo wczesnego zakażenia. |
Dodatni wynik nie stanowi samodzielnej diagnozy wystąpienia aktywnej infekcji. Przeciwciała mogą pozostawać we krwi latami, nawet po wyleczeniu. Dodatni wynik diagnostyki potwierdza kontakt z bakterią – przebyty w przeszłości lub w postaci zakażenia przewlekłego. Natomiast wynik ujemny oznacza, że w chwili badania nie wykryto przeciwciał. Nie zawsze świadczy to jednak o braku zakażenia, np. jeśli od kontaktu z bakterią minęło zbyt mało czasu, a organizm nie zdążył wytworzyć przeciwciał – okres ten nazywany jest okienkiem serologicznym.
Powikłania nieleczonego zakażenia Chlamydia trachomatis
Nieleczone zakażenie chlamydią może prowadzić do rozprzestrzenienia się infekcji w układzie rozrodczym oraz wywoływania przewlekłych stanów zapalnych, co z czasem skutkuje uszkodzeniem tkanek. Najpoważniejszym skutkiem zakażenia jest niepłodność, a jej ryzyko wzrasta wraz z czasem trwania infekcji oraz liczbą przebytych zakażeń.
Skutki zakażenia u kobiet
U pacjentek zakażenie chlamydią zwykle rozpoczyna się od zapalenia szyjki macicy. Jeśli infekcja nie zostanie odpowiednio wcześnie wyleczona, bakteria może przedostać się do błony śluzowej macicy, jajowodów i jajników. Rozwija się wówczas choroba zapalna narządów miednicy mniejszej (PID). Przewlekły stan zapalny jajowodów prowadzi do powstawania zrostów i blizn, które mogą częściowo lub całkowicie zamknąć ich światło. W wyniku tego wzrasta ryzyko:
- niepłodności,
- przewlekłego bólu w podbrzuszu,
- ciąży pozamacicznej.
Powikłania u mężczyzn
U mężczyzn chlamydia jest jedną z najczęstszych przyczyn niegonokokowego zapalenia cewki moczowej, a nieleczona infekcja może rozprzestrzenić się na najądrza i gruczoł krokowy. Przewlekły stan zapalny w tych narządach może pogarszać jakość nasienia, a w niektórych przypadkach przyczyniać się do problemów z płodnością.
Ryzyko w ciąży i dla noworodka
Zakażenie chlamydią w czasie ciąży zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu i pęknięcia błon płodowych. Podczas porodu naturalnego dziecko może zostać zarażone bakterią. U zakażonego dziecka może rozwinąć się zapalenie spojówek oraz płuc.
Jaka jest cena badania?
Koszt badania zależy m.in. od wybranej placówki. Dokładną cenę diagnostyki chlamydii sprawdzisz w cenniku.
FAQ – najczęściej zadawane pytania o badanie Chlamydia trachomatis IgG
Czy Chlamydia trachomatis jest wyleczalna?
Tak. Zakażenie leczy się antybiotykami, a terapia jest zwykle skuteczna. Leczeniu powinni poddać się również partnerzy seksualni, aby uniknąć ponownego zakażenia.
Czy można zarazić się chlamydią ponownie po wyleczeniu?
Tak. Przebycie zakażenia nie daje trwałej odporności, a obecne we krwi przeciwciała IgG nie chronią przed kolejną infekcją. Ponowny kontakt z bakterią, na przykład z nieleczonym partnerem, może prowadzić do ponownego zakażenia.
Czy chlamydią można zarazić się bez stosunku?
Do zakażenia dochodzi przede wszystkim podczas kontaktów seksualnych – pochwowych, analnych i oralnych. Bakteria może też przenieść się z matki na dziecko w czasie porodu. Zakażenie przez przedmioty codziennego użytku, takie jak deska sedesowa czy sztućce, jest bardzo mało prawdopodobne, ponieważ bakteria nie przeżywa długo poza organizmem.
Po jakim czasie od ryzykownego kontaktu wykonać badanie IgG?
Przeciwciała są możliwe do wykrycia we krwi zwykle po 2–8 tygodniach od zakażenia, dlatego badanie wykonane wcześniej może dać fałszywie ujemny wynik. Jeśli od kontaktu minęło niewiele czasu, lepszym rozwiązaniem jest test PCR, który może wykryć bakterię już po około 1–2 tygodniach.











