Wszczepienie implantu – na czym polega i jak wygląda zabieg?

Czym jest i jak wygląda implant zęba?

Implanty zębowe najogólniej przedstawić można jako tytanowe śruby, które umieszcza się w kości szczęki lub żuchwy, a które po wygojeniu stanowią podstawę do odbudowy protetycznej. Tytan jest biokompatybilny i dobrze tolerowany przez organizm, dlatego jest swego rodzaju zamiennikiem naturalnego korzenia zęba. Pacjenci często pytają, jak wygląda implant zęba, warto więc podkreślić, że sama śruba jest całkowicie niewidoczna i znajduje się pod dziąsłem.

Po zrośnięciu się implantu zęba z kością, w procesie osteointegracji, do wszczepu mocuje się łącznik i koronę, część widoczną w jamie ustnej, odtwarzającą naturalny ząb. Implanty ze specjalnymi elementami mogą być też dobrą stabilizacją dla protezy lub mostu protetycznego. Obecnie protetyka daje wiele różnych możliwości, aby dostosować ostateczną odbudowę na implantach do potrzeb i preferencji pacjenta.

Implant zęba – dlaczego warto się na niego zdecydować?

Wszczepienie implantów to zabieg, który ma wiele zalet. Wśród głównych wymienia się:

• brak konieczności naruszania i szlifowania zębów sąsiednich,
• odtworzenie zdolności żucia i gryzienia twardych pokarmów,
• stabilizacja sąsiednich zębów,
• zapewnienie poczucia bezpieczeństwa, gdyż implanty są odczuwane jak własne zęby,
• brak konieczności korzystania z ruchomych uzupełnień protetycznych,
• zapobieganie pogarszania się stanu kości poprzez naśladowanie działania fizjologicznych korzeni zębów w przenoszeniu siły gryzienia na kość,
• zmniejszenie obaw o przesuwanie się protezy, co może być szczególnie uciążliwe podczas mówienia czy gryzienia,
• poprawa komfortu mówienia i śmiechu.

Wszczepienie implantu zęba krok po kroku – jakie są etapy leczenia?

Wstawienie implantu zęba obejmuje kilka następujących po sobie etapów. Każdy z nich jest niezwykle ważny, aby leczenie było precyzyjne, bezpieczne i przewidywalne.

Przygotowanie do leczenia implantologicznego i diagnostyka

Zabieg wszczepienia implantu zębowego rozpoczyna się od procesu diagnostycznego i kwalifikacji pacjenta. Lekarz implantolog przeprowadza wywiad z pacjentem, podczas którego zbiera szczegółowe informacje o przebytych zabiegach, chorobach, stosowanych lekach. Podczas badania podmiotowego omawia z pacjentem wskazania, przeciwwskazania, ewentualne powikłania, przebieg leczenia itp. Stomatolog, na podstawie badania klinicznego stanu zdrowia jamy ustnej, badań obrazowych, takich jak zdjęcie RTG (cyfrowy pantomogram) oraz zdjęcie tomografii komputerowej wiązki stożkowej (CBCT), ocenia warunki kostne, przebieg włókien nerwowych i innych struktur anatomicznych, a tym samym możliwość wykorzystania implantów. Tomografia komputerowa jest szczególnie ważna w planowaniu leczenia implantologicznego – pozwala precyzyjnie zaplanować pozycję implantu, tak aby nie naruszyć żadnych struktur anatomicznych, co mogłoby skutkować ewentualnymi powikłaniami. Po omówieniu z pacjentem warunków leczenia i uzyskaniu od niego pisemnych zgód, lekarz przechodzi do dalszych etapów.

W trakcie konsultacji często również pada pytanie o to, czy można wstawić implant zaraz po usunięciu zęba. Jeśli w jamie ustnej są odpowiednie warunki kostne, aby w zębodole od razu umieścić implant, lekarz może wykonać́ to w trakcie jednej wizyty. Może się także zdarzyć, że dodatkowo należy wykonać niewielką regenerację kości – o tym wszystkim stomatolog decyduje po przeprowadzeniu pełnej diagnostyki.

Część chirurgiczna

Kolejnym krokiem jest wszczepienie implantu. Ten etap polega na umieszczeniu tytanowej śruby w kości. Zabieg jest całkowicie bezbolesny, wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym. Po nacięciu błony śluzowej implantolog specjalnym wiertłem przygotowuje tzw. łoże dla implantu i umieszcza go w kości, po czym zszywa ranę. Aby zapewnić pacjentowi komfort na czas osteointegracji implantu z kością, przygotowuje się tymczasowe uzupełnienie braku zębowego. Jest to szczególnie istotne w przypadku rozległych prac protetycznych, obejmujących pełne łuki zębowe. Dzięki temu pacjent może normalnie funkcjonować przez cały okres gojenia się śruby. Pacjenci często pytają, ile trwa wszczepienie implantu. W przypadku wszczepienia pojedynczego implantu zabieg jest stosunkowo szybki – zazwyczaj trwa około 20–40 minut. W razie rozległych braków zębowych może trwać nawet kilka godzin.

Bezpośrednio po wszczepieniu pacjent otrzymuje zalecenia pozabiegowe. W dniu zabiegu zaleca się stosować zimne okłady, wstrzymać od spożywania jakichkolwiek pokarmów do czasu ustąpienia znieczulenia, przez 8 godzin po zabiegu nie płukać ust. Po 7–14 dniach powinny odbyć się wizyta kontrolna i zdjęcie szwów.

Proces osteointegracji i śruba gojąca

Osteointegracja to etap zrastania się implantu z kością, trwający zwykle od 3 do 6 miesięcy, w zależności od wybranego systemu implantologicznego i umiejscowienia implantu zęba w jamie ustnej. Po tym czasie lekarz odsłania go i umieszcza na nim śrubę gojącą – w przypadku implantu zęba etap ten jest niezwykle istotny, ponieważ jej zadaniem jest kształtowanie dziąsła wokół implantu. Następnie pobierane są wyciski lub skany wewnątrzustne, na podstawie których zostaje przygotowana ostateczna praca protetyczna. Czas jej wykonania wynosi około 7–14 dni w zależności od tego, ile punktów obejmuje i czy nie wymaga zastosowania dodatkowych elementów wzmacniających.

Odbudowa protetyczna

Ostatnim etapem jest osadzenie korony na implancie. Wizyta zazwyczaj jest stosunkowo krótka, lekarz odkręca śrubę gojącą, montuje specjalny łącznik i na nim gotową pracę protetyczną. Są dwa rodzaje prac protetycznych – przekręcane i cementowane na stałe. Po osadzeniu odbudowy sprawdza w zgryzie, czy wszystko pasuje i pacjent może od razu powrócić do codziennych obowiązków.

Jak długo goi się implant zęba?

Gojenie tkanek miękkich po zabiegu trwa około 10–14 dni, natomiast pełne zrośnięcie implantu z kością od 3 do 6 miesięcy. Czas osteointegracji zależy jednak od kilku czynników: wieku pacjenta, jakości i ilości kości, palenia tytoniu, chorób ogólnoustrojowych (np. cukrzycy) oraz przestrzegania zaleceń pozabiegowych. W żuchwie proces ten zwykle przebiega szybciej niż w szczęce ze względu na większą gęstość kości.

Istnieją również nowoczesne systemy implantologiczne, które pozwalają na natychmiastowe osadzenie pracy protetycznej. Można je stosować zarówno w przypadku pojedynczych braków zębowych, jak również przy całkowitym bezzębiu. Różnica polega przede wszystkim na budowie tytanowej śruby i sposobie umieszczenia jej w kości.

Ile wytrzymuje implant zęba?

Implant zęba to rozwiązanie na dziesięciolecia, a często nawet na całe życie. Badania wskazują, że przeżywalność implantów po 10 latach przekracza 94–95%. Warto jednak rozróżnić trwałość samego wszczepu (śruby), która jest często dożywotnia, od trwałości korony protetycznej. Jej wymiana na nową zwykle następuje po 10–15 latach z powodu zużycia czy drobnych pęknięć materiału. Kluczowe znaczenie ma higiena jamy ustnej i regularne wizyty kontrolne u stomatologa.

Czego nie wolno robić, mając implanty zębów?

Po zabiegu implantacji pacjent powinien stosować się do zaleceń, które obejmują m.in.:

• układanie głowy do snu wyżej ciała,
• unikanie leżenia na boku po stronie wprowadzonego implantu,
• nieogrzewania strony po której był przeprowadzony zabieg, aby zmniejszyć ryzyko obrzęku i krwawienia,
• nieszczotkowanie okolicy implantowanej,
• niepalenie papierosów i niespożywanie alkoholu,
• spożywanie rozdrobnionego pokarmu,
• powstrzymywanie się od intensywnego wysiłku fizycznego,
• stosowanie zaordynowanych leków,
• niekorzystanie z sauny i solarium przez kilka dni od zabiegu,
• unikanie bardzo twardych pokarmów w pierwszych tygodniach, dopóki nie wygoją się tkanki miękkie,
• dbanie o higienę, w tym nitkowanie przestrzeni wokół implantu, aby zapobiec osadzaniu się w tym miejscu resztek pokarmowych, które mogłyby doprowadzić do rozwoju stanu zapalnego.

Czy implant zęba może się nie przyjąć?

Odrzucenie implantu zdarza się rzadko – skuteczność leczenia przekracza 95%. Według przeglądu badań opublikowanego w „Clinical Oral Implants Research” 10-letni wskaźnik przeżywalności implantów wynosi 94,6%. Najczęstszą przyczyną niepowodzeń jest periimplantitis, czyli stan zapalny tkanek wokół implantu prowadzący do utraty kości. Ryzyko zwiększają:

• zła higiena jamy ustnej,
• palenie tytoniu,
• nieleczone choroby przyzębia,
• niekontrolowana cukrzyca,
• brak wizyt kontrolnych.

Regularne kontrole i profesjonalna higienizacja znacząco zmniejszają to ryzyko, dlatego ważne jest w czasie osteointegracji zwrócić szczególną uwagę na wzmożoną higienę jamy ustnej.

Zobacz także: Brak zębów – konsekwencje i sposoby uzupełnienia

Implant zęba to trwałe, bezpieczne i przewidywalne rozwiązanie, które pozwala odzyskać pełną funkcję oraz estetykę uśmiechu. Leczenie implantologiczne wymaga jednak dokładnej diagnostyki i indywidualnego planu leczenia, ale w zamian daje efekt najbardziej zbliżony do naturalnego – bez szlifowania sąsiednich zębów i bez ruchomych protez.

Jak wyglądają etapy leczenia implantologicznego, zobacz wideo:

Treść została przygotowana zgodnie z zasadami Evidence-Based Medicine – medycyny opartej na faktach i wiarygodnych źródłach.