O nas
Dla Pacjenta
Dla Partnera 
Dokumenty prawne
Ból ucha (zwany również otalgią) to dolegliwość, która może dotknąć pacjenta w każdym wieku. Jego przyczyny mogą być różne – od prostych infekcji, po znacznie bardziej skomplikowane schorzenia. Pewne jest, że bóle ucha to ogromny dyskomfort, znacznie obniżający jakość życia, dlatego istotna jest możliwie szybka diagnoza i podjęcie odpowiedniego leczenia. Jak rozpoznać przyczynę i leczyć bolące ucho?

Spis treści
Ucho to skomplikowany organ, dzielący się na trzy części. Wyróżniamy:
Złożona budowa narządu jest odpowiedzialna za prawidłowe odbieranie dźwięków i utrzymywanie równowagi. Ta złożoność wpływa również na przyczyny bólu w uchu, który może być wynikiem stanów zapalnych lub nieprawidłowości w każdej z jego części.
Ból uszu może przyjmować różne formy, chociaż zawsze stwarza on ogromny dyskomfort. Wszystko przez silne unerwienie ucha zewnętrznego i środkowego przez włókna czuciowe z nerwów czaszkowych (trójdzielnego, językowo-gardłowego, twarzowego i błędnego) oraz szyjnych nerwów rdzeniowych.
Struktury znajdujące się w uchu wewnętrznym unerwia nerw przedsionkowo-ślimakowy. Nie ma on włókien bólowych, dlatego dolegliwości ze strony tej części ucha będą przybierały postać uczucia pełności lub napięcia/ciśnienia w uchu.
Do najczęstszych dolegliwości usznych zalicza się:
Powyższe dolegliwości mogą występować pojedynczo lub razem i mieć różne natężenie, zależnie od przyczyny ich występowania i zaawansowania stanu chorobowego.
Ból ucha często towarzyszy popularnym infekcjom okresu jesienno-zimowego. Ból ucha w środku może pojawić się przy przeziębieniu i grypie, mogą również występować jednocześnie ból ucha i gardła.
Jest wiele stanów i dolegliwości, które mogą manifestować się bólem ucha. Ból ucha zewnętrznego powodują najczęściej:
Jeśli ból dotyczy ucha środkowego, wśród najczęstszych przyczyn można wymienić:
Ból ucha może być również związany ze zmianami lub stanami znajdującymi poza uchem – mowa wtedy o tzw. rzutowanym bólu ucha. Do stanów tych należą:
Tak wiele przyczyn bólu ucha może powodować trudności w prawidłowym leczeniu tej dolegliwości, dlatego właśnie tak istotne jest dobre rozpoznanie, które umożliwi podjęcie leczenia dobranego pod kątem stanu wywołującego ból i dyskomfort.
Zobacz także: Co może być przyczyną bólu za uchem?
Znalezienie prawidłowego rozpoznania dla przyczyny bólu uszu tylko na pierwszy rzut oka może wydawać się proste i szybkie. Niestety – ze względu na mnogość potencjalnych przyczyn, jedynie wnikliwe badanie może zagwarantować postawienie prawidłowej diagnozy.
Początkiem diagnostyki bólu ucha zarówno u dorosłego, jak i u dziecka, jest badanie podmiotowe, czyli wywiad z pacjentem. Powinien on uwzględniać następujące elementy:
Zobacz także: Zapalenie ucha – poznaj typy, objawy, sposoby leczenia i jak się uchronić
Kolejnym krokiem w diagnostyce bólu ucha jest badanie przedmiotowe. Lekarz ogląda i dokładnie bada palpacyjnie małżowinę uszną oraz okolicę zamałżowinową. Oceniana jest symetryczność osadzenia małżowin usznych. Przeprowadza się też otoskopię, podczas której ocenia się przewód słuchowy zewnętrzny, przekrój przewodu słuchowego i błonę bębenkową. Niekiedy, aby dobrze wykonać badanie, konieczne jest oczyszczenie przewodu słuchowego z nagromadzonej woskowiny.
Badanie ucha wykonuje się z użyciem narzędzia zapewniającego właściwe oświetlenie i powiększenie struktur narządu słuchu. Doskonale nadaje się do tego otoskop, czyli wziernik uszny. Lekarze dość często korzystają z modeli z własnym źródłem światła i szkłem powiększającym. Nowocześniejszą alternatywą jest mikroskop uszny.
Aby ocenić ruchomość błony bębenkowej, potrzeba otoskopu pneumatycznego. W badaniu uwzględnia się następujące cechy błony bębenkowej: przejrzystość, ruchomość, położenie, zabarwienie. Zdrowa błona bębenkowa jest przejrzysta, łatwo zmienia położenia na skutek zmian ciśnienia, znajduje się w pozycji neutralnej, ma perłowoszary kolor, a na jej powierzchni widać refleks świetlny. W zapaleniu ucha błona bębenkowa staje się zaczerwieniona, pogrubiona, uwypuklona, stwierdza się zatarcie refleksu świetlnego i zmniejszenie jej ruchomości.
Pacjenci z bólem uszu kierowani są na badanie słuchu. Słuch pacjenta może zostać zbadany przy pomocy audiometrii oraz prób stroikowych. W zależności od wieku pacjenta wykonuje się audiometrię impedancyjną lub audiometrię impedancyjną i tonalną.
Audiometria impedancyjna jest metodą audiometrii obiektywnej, opierającą się na pomiarze ciśnienia w uchu środkowym, odruchów mięśnia strzemiączkowego i napięcia błony bębenkowej. Audiometria tonalna z kolei ma na celu określenie progu słyszenia na drodze powietrznej i kostnej w zakresie badanych częstotliwości. Próby stroikowe bada się przy pomocy kamertonu. Pozwala to ocenić typ niedosłuchu – przewodzeniowy czy odbiorczy.
W diagnostyce ostrego lub nawracającego bólu ucha wykorzystywana jest tympanometria. Badanie to pozwala sprawdzić stan błony bębenkowej poprzez ocenę jej ruchomości i podatności na zmiany ciśnienia powietrza w zewnętrznym przewodzie słuchowym. Podczas tympanometrii możliwa jest także ocena ucha środkowego, a dokładnie drożność trąbki słuchowej i występowanie wysięku.
Jeśli ww. badania nie pozwolą na postawienie trafnej diagnozy, lekarz może zlecić dodatkowe, w tym m.in.:
W przypadku podejrzenia powikłań wewnątrzczaszkowych wykonywana jest tomografia komputerowa.
Pierwszym krokiem przy bólu ucha powinna być wizyta u specjalisty laryngologa, który znajdzie przyczynę dyskomfortu. Leczenie bólu ucha zależy bowiem od czynnika wywołującego dolegliwość.
W przypadku zapalenia ucha środkowego, które ma tendencję do samoistnego ustępowania i któremu nie towarzyszy ropny wyciek, można na początku stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen). Dodatkowo stosuje się leki obkurczające błonę śluzową nosa i nosogardła (w celu udrożnienia gardłowego ujścia trąbki słuchowej). Może być konieczne zastosowanie antybiotykoterapii (doustnej bądź dożylnej).
W przypadku nawracającego bólu ucha u dziecka i częstych stanów zapalnych może być wskazane usunięcie przerośniętego migdałka gardłowego lub nakłucie błony bębenkowej w celu odprowadzenia zalegającej wydzieliny.
Jeśli diagnoza wykaże półpaśca usznego, konieczne jest włączenie leków przeciwwirusowych, a jeśli infekcja ma charakter grzybiczy, może się okazać konieczne stosowanie leków przeciwgrzybiczych.
W przypadku „złośliwego” (martwiczego) zapalenia ucha zewnętrznego konieczne jest leczenie w warunkach szpitalnych, gdzie oprócz podawania antybiotyków dożylnie, systematycznie oczyszczany jest z zalegającej wydzieliny zewnętrzny przewód słuchowy.
Ból ucha warto skonsultować z lekarzem, który zdiagnozuje przyczynę i wybierze odpowiednią formę leczenia. Doraźnie można jednak skorzystać z pewnych domowych sposobów na ból ucha, które pomogą złagodzić dolegliwości w oczekiwaniu na wizytę lekarską.
Na ból ucha łagodząco wpłynie ciepło – termofor czy butelka z ciepłą wodą przyłożone do bolącego miejsca mogą przynieść ulgę w bólu. Jeśli nie znamy przyczyny bólu ucha i laryngolog nie wykluczył perforacji (przebicia) błony bębenkowej, lepiej nie aplikować do niego żadnych domowych kropli. Należy pamiętać, że domowe sposoby na ból ucha mogą nie wystarczyć, zwłaszcza gdy wynika on z problemu bardziej złożonego niż prosta infekcja.