O nas
Oferta
Dla Pacjenta
Dokumenty prawne
Psychoterapia w nurcie Gestalt opiera się na samoakceptacji, która jest tu zarówno celem samym w sobie, jak i środkiem na drodze do zdrowia. Ten wywodzący się z humanizmu nurt psychologiczny jest wskazany w przypadku terapii depresji, zaburzeń psychosomatycznych, zaburzeń odżywiania, stanów lękowych, fobii oraz trudności związanych z pracą zawodową. Terapia Gestalt to także jedna z ciekawszych form samorozwoju, dlatego nierzadko zdarza się, że również osoby bez problemów natury psychicznej decydują się na nią.
Ruch Gestalt miał początek w latach 40. XX wieku, a jego twórcami byli małżeństwo Laura i Fritz Perls oraz Paul Goodman. W tworzeniu swojej koncepcji czerpali ze szkoły psychoanalizy Zygmunta Freuda i filozofii Martina Heideggera oraz Edmunda Husserla.
Gestalt to zarówno kierunek psychologiczny, podejście filozoficzne, jak i szkoła psychoterapii. Terapia Gestalt to także metoda rozwojowa, która skupia się na holistycznym podejściu do jednostki, zwracając uwagę na jej teraźniejszość, wewnętrzne doświadczenia i interakcje z otoczeniem. Założenia psychologii postaci, jak bywa nazywany nurt Gestalt, opierają się na poglądzie, że rozmaite części ludzkiego życia są ze sobą połączone, w wyniku tych koneksji powstają figury oraz postacie.
Terapia Gestalt bazuje na założeniu, że ludzie doświadczają swojego świata w sposób globalny, a nie tylko jako zbiór pojedynczych bodźców. Centralnym założeniem terapii Gestalt jest pomoc pacjentom w świadomym doświadczaniu i rozumieniu swoich emocji, myśli i zachowań jako integralnej całości.
Terapeuci Gestalt podkreślają znaczenie tu i teraz oraz zwracają uwagę na nieświadome procesy i mechanizmy obronne. Praca terapeutyczna koncentruje się na uświadomieniu pacjentowi rangi jego obecnych doświadczeń, wyrażaniu emocji, zrozumieniu tła i kontekstu własnych zachowań oraz zwiększaniu świadomości własnych reakcji.
Terapia Gestalt to dialog egzystencjalny między psychoterapeutą a pacjentem, podczas którego dąży się do samopoznania i samorozwoju. Spotkania często są realizowane w grupach, ale jest także możliwość podjęcia terapii indywidualnej w tym nurcie.
W trakcie terapii pacjent może dostawać od terapeuty zadania do wykonania, np. ćwiczenie nazywane metodą pustych krzeseł, a nawet psychodramę.
Przeczytaj również: „Samoukojenie – jak dawać sobie wsparcie?”
Terapeuci Gestalt wykorzystują rozmaite narzędzia terapeutyczne (np. interpretację snów), które pomagają pacjentom rozwijać samoświadomość i bardziej efektywnie radzić sobie z codziennymi wyzwaniami. Terapia Gestalt oferuje unikalne podejście do psychoterapii, skupiające się na chwili obecnej, rozwijaniu samoświadomości, odpowiedzialności, autentyczności i pracy z emocjami oraz ciałem. Jest bardzo pomocna w rozwijaniu zdrowszych relacji, lepszym zrozumieniu siebie i bardziej satysfakcjonującym życiu. W tym nurcie pracuje się na 9 założeniach, które znacznie ułatwiają wytyczenie kierunku samorozwoju. Są to:
Terapia Gestalt nazywa się tak, ponieważ wywodzi się z teorii psychologicznej zwanej gestaltem. Słowo „gestalt” pochodzi z języka niemieckiego i oznacza kształt, postać, figurę lub formę. W kontekście psychologii gestalt odnosi się do idei, że percepcji i doświadczenia ludzkiej psychiki nie można sprowadzić jedynie do prostych elementów, ale muszą być one rozumiane jako całość lub struktura, która wykracza poza sumę jej części.
Nazwa „terapia Gestalt” została wybrana, aby podkreślić znaczenie pracy nad całościowym doświadczeniem i kształtem życia pacjenta. Termin ten jest używany do dziś i jest popularną formą terapii stosowaną w psychoterapii i rozwoju osobistym.
Przeczytaj również: „Psychoterapia systemowa”
Zakończenie psychoterapii zależy od wielu czynników i może się różnić w zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta, rodzaju terapii oraz celów, które chce osiągnąć. W niektórych przypadkach psychoterapia może być krótkoterminowa i zająć tylko kilka sesji, podczas gdy w innych może być długoterminowa i trwać wiele miesięcy lub nawet lat.
Zakończenie terapii to proces, do którego pacjent jest stopniowo przygotowywany. W żadnym nurcie psychoterapeutycznym nie zaleca się radykalnych zakończeń, chyba że stan zdrowia pacjenta uniemożliwia kontynuację leczenia, wówczas proces terapeutyczny ulega zawieszeniu. Osiągnięcie celów terapii oraz utrwalenie w zachowaniu pożądanych cech to sygnały świadczące o tym, że zbliża się finał.
Warto podkreślić, że psychoterapia to proces, który nie zawsze ma sztywno określoną datę zakończenia. Niektórzy ludzie korzystają z terapii jako narzędzia wsparcia i rozwoju osobistego przez wiele lat. Ważne jest, aby pacjent i terapeuta wspólnie podejmowali decyzje dotyczące zakończenia terapii.
Przeczytaj również: „Testy psychologiczne – co to takiego i jak z nich korzystać?”