Skręcenie stawu skokowego – jak wygląda leczenie?

06.11.2024
4 min
Kategorie:

Urazy stawu skokowego są powszechne, a jednym z częściej występujących jest skręcenie. Większość skręceń stawu skokowego dotyczy więzadeł bocznych (kostki bocznej) stawu. Sprawdź, jakie objawy towarzyszą tej przypadłości.

Spis treści

Czym jest skręcenie stawu skokowego?
Skręcenie stawu skokowego – objawy i stopnie uszkodzenia
Diagnostyka skręcenia stawu skokowego
Jak leczyć skręcenie stawu skokowego?

Czym jest skręcenie stawu skokowego?

Skręcenie stawu skokowego potocznie nazywane jest skręceniem kostki. Uraz ten obejmuje zazwyczaj tkanki miękkie – więzadła i torebkę stawową. Choć zdarzają się urazy skrętne ze złamaniem kostek bocznych.

Do skręcenia dochodzi na skutek nieprawidłowego przeniesienia siły działającej na staw. Jest ona na tyle duża, że więzadła i torebka stawowa ulegają rozciągnięciu, a w cięższych przypadkach nawet  przerwaniu. Jednak w wyniku tego urazu powierzchnie stawowe nie przemieszczają się całkowicie względem siebie, jak to ma miejsce w przypadku zwichnięcia stawu skokowego.

Do skręcenia stawu skokowego dochodzi na skutek nagłej rotacji wewnętrznej i supinacji stopy. Stwarza to ryzyko rozciągnięcia więzadeł po stronie bocznej stawu skokowego-goleniowego. Zazwyczaj do skręcenia kostki dochodzi na skutek złego postawienia stopy w trakcie chodzenia lub aktywności sportowej.

Skręcenie stawu skokowego – objawy i stopnie uszkodzenia

W zależności od tego, jak intensywny był uraz skręcenia stawu skokowego – towarzyszyć będą nieco inne objawy. Wyróżnia się trzy stopnie skręcenia stawu skokowego:

  • Pierwszy – więzadła nie zostają uszkodzone, dochodzi do ich rozciągnięcia, brak mechanicznej niestabilności, ma miejsce nieznaczna utrata funkcji, pojawia się niewielki obrzęk, ból, tkliwość tkanek okołostawowych.
  • Drugi – więzadła zostają częściowo uszkodzone, dochodzi do częściowego rozerwania więzadeł i torebki stawowej, nieznaczna niestabilność, następuje utrata funkcji i ruchomości, rozwija się duży obrzęk i ból, powstaje krwiak podskórny.
  • Trzeci – utrata integralności więzadeł, dochodzi do całkowitego przerwania więzadeł i rozerwania torebki stawowej, brak ruchomości i funkcji stawu, niestabilność mechaniczna, pojawiają się duże obrzęki, silny ból, rozległy krwiak podskórny.

Diagnostyka skręcenia stawu skokowego

Z podejrzeniem skręcenia stawu skokowego Pacjent powinien zgłosić się do lekarza, najlepiej do ortopedy, czyli specjalisty od chorób układu ruchu. Diagnostyka skręcenia kostki rozpoczyna się od wywiadu medycznego. Lekarz zapyta m.in. o odczuwane dolegliwości, okoliczności, w jakich doszło do urazu, historię medyczną. Wywiad pomaga ustalić mechanizm, w którym doszło do urazu. Następnie lekarz przejdzie do badania przedmiotowego – obserwacja pacjenta w czasie stania, siedzenia, leżenia, wykonywania ruchów czynnych i biernych z oporem, badanie palpacyjne i testy, jak external rotation test i squeeze test (pozwalają na ocenę ciągłości więzozrostu piszczelowo-strzałkowego), test szuflady przedniej (pozwala na ocenę więzadła strzałkowo-skokowego przedniego), test szpotawienia pięty(pozwala na ocenę ciągłości więzadła strzałkowo-piętowego), palpacja punktów kostnych (pozwala na ocenę potencjalnego złamania).

Aby potwierdzić lub wykluczyć ewentualne złamanie, lekarz zleca badania obrazowe. Badaniem z wyboru jest RTG stawu skokowo-goleniowego. Inne badania, jak USG stawu skokowego, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, wykonuje się w celu poszerzenia diagnostyki w kierunku ewentualnych innych uszkodzeń, w tym uszkodzeń więzadłowych i chrzęstno-kostnych.

Jak leczyć skręcenie stawu skokowego?

Leczenie skręconego stawu skokowego jest zachowawcze i obejmuje głównie odpoczynek, okłady z lodu, odciążenie kończyny – ortezy, kule, rehabilitację, środki przeciwbólowe. Niekiedy zakłada się przejściowe unieruchomienie stawu (ortezę) W przypadku utrzymujących się dolegliwości bólowych lub niestabilności konieczna okazać się może chirurgia ortopedyczna. Przy braku efektów leczenia zachowawczego przeprowadza się artroskopię stawu i naprawia się uszkodzone struktury. Niekiedy dokonuje się rekonstrukcji uszkodzonych więzadeł.

Po skręceniu stawu skokowego drugiego i trzeciego stopnia wskazana jest rehabilitacja, która pozwoli przywrócić pełną funkcję stopy. Ważne, aby nad całym procesem czuwał wykwalifikowany specjalista. Fizjoterapeuta opracuje plan działania dostosowany do Pacjenta – w zależności od jego możliwości, stopnia urazu i stanu funkcjonalnego.

Bibliografia

  1. U. Kaźmierczak, S. Kwiatkowski, A. Radzimińska i wsp., Conservative treatment of ankle sprain according to a recent literature, “Journal of Education, Health and Sport” 2017, t. 7, nr 3, s. 117-142.
  2. A. Pedrycz, M. Frąckiewicz, B. Cichacz i wsp., Urazy w obrębie stawu skokowego. diagnostyka, profilaktyka, leczenie operacyjne, „Polish Hyperbaric Research” 2014, t. 4, nr 49, s. 51-58.

Zobacz także

Wszystkie artykuły i poradniki