Powiększ czcionkę:

Drukuj

Szczera rozmowa to sukces w leczeniu

Proces leczenia w dużej mierze zależy od relacji i komunikacji między lekarzem i Pacjentem. O tym, jak sprawić, by rozmowa podczas wizyty w gabinecie okazała się zrozumiała, a przez to skuteczna, pytamy prof. dr hab. nauk o zdrowiu Martę Makarę-Studzińską, Kierownika Zakładu Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, prelegenta Rady Naukowej Grupy LUX MED.

Rozmowa z lekarzem

Czemu czasem się zdarza, że po rozmowie z lekarzem czujemy niedosyt wiedzy i zagubienie?


Jeśli taka sytuacja miała miejsce, oznacza to, że nie udało się nawiązać nici porozumienia. Często podczas rozmowy stopień wzajemnego zrozumienia jest niewielki, a przyczyną takiego stanu rzeczy może być np. niezrozumienie tego, co mówi do nas lekarz, ale także to, że nie mówimy szczerze o swoim problemie, dając przez to przekaz niepełny, zniekształcony lub wieloznaczny.

Jak więc rozmawiać, aby wyjść z wizyty w pełni usatysfakcjonowanym?


Lekarz ma wiedzę, jak nam pomóc, ale najpierw musi się dowiedzieć, co tak naprawdę nam dolega, jakie mamy objawy chorobowe i jak sobie z nimi radzimy. Dlatego ważna jest otwartość w rozmowie. Należy pamiętać, aby powiedzieć lekarzowi o wszelkich dolegliwościach, a także o wcześniej przebytych chorobach. Porozmawiać o różnych sytuacjach, nie tylko tych, które uważamy za istotne, również o mniej dla nas ważnych, ponieważ dla lekarza mogą być one znaczące. Kwestia rozszyfrowania, jaka choroba kryje się za objawami, które nam doskwierają, jest zwykle skomplikowana i wymaga wnikliwej rozmowy, a potem wspólnej refleksji nad tym, co może pomóc w poradzeniu sobie z nimi. Oczywiście zdarza się, że przeżywamy zażenowanie, zmieszanie lub onieśmielenie w kontakcie z lekarzem, wstydzimy się mówić o pewnych sprawach, ale musimy się przełamać. Szczerość daje konkretne korzyści, bo pomaga w ustaleniu diagnozy. Warto też przed wizytą spisać sobie obserwacje i pytania, które nas nurtują, by w czasie spotkania o niczym nie zapomnieć.

Gdy już znamy diagnozę, przychodzi czas na terapię...


Właściwa diagnoza to połowa sukcesu, druga to odpowiednia terapia. Podczas wizyty lekarz z pewnością wyda instrukcje co do postępowania. Zazwyczaj zaordynuje leki, zmianę zachowań czy szkodliwych nawyków, może też skierować na dalsze badania. Ważne, abyśmy właściwie zrozumieli przekazane zalecenia. Jeśli coś nie jest dla nas jasne, nie wahajmy się pytać. Dowiedzmy się, jak długo trwa terapia przepisanym lekiem, jakie objawy choroby leczy, jak działa, jakich skutków ubocznych możemy się spodziewać po jego zażyciu i czy można go zmienić, jeżeli nie będzie nam odpowiadał. Ponadto trzeba zapytać o częstotliwość i sposób przyjmowania zaordynowanych leków, a także co zrobić, gdy zapomni się ich wziąć. Warto też się dowiedzieć, co oprócz przyjmowania leku należałoby robić, aby terapia była skuteczna. Jeśli doktor zleci nam wykonanie badań, upewnijmy się, że wiemy, gdzie należy się udać, nie bójmy się też zapytać, jak konkretne badanie będzie wyglądało.

A gdy przychodzimy na wizytę kontrolną?


Podczas kolejnych spotkań lekarz zapyta o samopoczucie i czy terapia nam służy. Udzielmy wówczas jak najpełniejszych informacji, bo tylko wtedy uda się zastosować najbardziej odpowiedni plan leczenia. Trzeba otwarcie mówić o swoich problemach i doświadczeniach związanych z leczeniem. Ważne, aby powiedzieć o tym, co dla nas jest istotne, jak reagujemy na leki, jakie są ich dobre skutki, a jakie pojawiły się objawy uboczne. Istotna jest znajomość choroby, na którą cierpimy, im bardziej jesteśmy w tej materii kompetentni, tym rozmowa może być bardziej rzeczowa.

Czego powinniśmy oczekiwać od lekarza?


Mamy prawo oczekiwać wsparcia, zrozumienia i rozmowy, a także godnego traktowania, co wiąże się na przykład z tym, że wszelkie badania powinny być wykonywane delikatnie i z szacunkiem. Prośmy też o praktyczne wskazówki oraz prosty i rzeczowy sposób informowania o leczeniu i rokowaniu. Pamiętajmy, że komunikacja towarzyszy nam wszędzie i ułatwia porozumiewanie się na wielu płaszczyznach kontaktów społecznych. Pomimo ogromnego zróżnicowania językowego ludzie są w stanie porozumiewać się z mieszkańcami przeciwległych półkul czy nawet z sąsiadami władającymi odmiennymi językami - bez względu na język, rasę czy kulturę. Tym bardziej nie powinniśmy się bać szczerej rozmowy z lekarzem i zadawania pytań - to może tylko pomóc.

Dziękuję za rozmowę.

prof. dr hab. Marta Makara--Studzińska,
Kierownik Zakładu Psychologii Stosowanej,
Uniwersytet Medyczny w Lublinie

Tekst został opublikowany w kwartalniku "Blisko Zdrowia" 3/2014

Powiązane kategorie


Dodatkowe akcje


W naszym serwisie wykorzystujemy pliki Cookies. Są one zapisywane na dysku urządzenia końcowego użytkownika w celach statystycznych oraz ułatwienia korzystania z serwisu. Ustawienia te zawsze można zmienić. Szczegółowe informacje o plikach Cookies znajdują się w Polityce Prywatności