Powiększ czcionkę:

Drukuj

Otępienie - kiedy mózg zawodzi

Otępienie jest zespołem spowodowanym chorobą mózgu, zwykle o charakterze przewlekłym lub postępującym, w którym zaburzone są wyższe funkcje korowe (funkcje poznawcze).

Otępienie ujawnia się w narastających ograniczeniach w zakresie pamięci i uczenia się, zdolności rozumienia, liczenia, pojmowania nowych sytuacji i planowania działań. Dotyczy również takich obszarów, jak kompetencje językowe, komunikowanie się, orientacja w czasie, przestrzeni i sytuacji.

Przyczyny otępienia

Poza powolnym pogarszaniem się funkcji umysłowych (intelektualnych, emocjonalnych i behawioralnych) następuje stopniowe osłabienie funkcjonowania społecznego.
Efektem postępujących, nieodwracalnych zmian organicznych są narastające zaburzenia osobowości i postępujący spadek samodzielności. Widać to przy podstawowych codziennych czynnościach chorego, takich jak: dbanie o higienę, ubieranie, jedzenie.
Najczęstszą przyczyną otępienia jest choroba Alzheimera - stanowi aż 50-60% przypadków; drugą w kolejności - otępienie naczyniopochodne, które jest skutkiem niedokrwienia mózgu. Jego objawy mogą być różne, zależnie od obszaru mózgu uszkodzonego przez udar.
Jeżeli uszkodzone zostały tak zwane miejsca strategiczne, czyli okolice mózgu pełniące kluczowe funkcje w prawidłowym działaniu pamięci, to objawem mogą być ich zaburzenia.
W przypadku uszkodzenia obszarów podkorowych mózgu dominujące są zaburzenia funkcji wykonawczych. Polegają one na trudności w wykonywaniu złożonej aktywności dotyczącej zachowań lub działań, które wymagają planu. Są to czynności związane na przykład z przygotowaniem posiłku, zakupami lub pracą. Wcześniej wykonywane były niemal automatycznie, a na skutek otępienia są znacząco utrudnione.
Efektem otępienia naczyniopochodnego są także zmiany osobowości, takie jak: agresja, drażliwość lub apatia, brak zainteresowań i wycofanie z życia.
Częste jest także otępienie o mieszanej etiologii, którego przyczyną mogą być: urazy głowy, guzy mózgu, nadużywanie alkoholu, choroby zwyrodnieniowe mózgu, zmiany ogniskowe (padaczka), choroby demielinizacyjne (stwardnienie rozsiane), a także leki i toksyny.

Przebieg leczenia

W leczeniu otępienia stosuje się metody farmakologiczne, które wspomagane są poprzez stymulację pracy mózgu.
Psycholodzy i logopedzi stosują wszelkie metody stymulacji. Prowadzi się ćwiczenia intelektualne, które mają na celu trenowanie pamięci, orientacji w rzeczywistości otaczającego świata i zjawisk. Ważnym czynnikiem pracy jest także stymulacja funkcji językowych.
Terapeuci zajęciowi zajmują się z kolei utrwalaniem umiejętności posiadanych jeszcze przez chorego, aby poprawić jego aktywność i ogólne funkcjonowanie.
Postępowanie terapeutyczne podejmowane u Pacjenta z otępieniem 
musi wynikać przede wszystkim z możliwości chorego w zakresie funkcjonowania językowego, umysłowego i społecznego z uwzględnieniem jego potrzeb emocjonalnych i poznawczych. W każdym przypadku podejście do leczenia jest indywidualne i dopasowane do potrzeb Pacjenta. Działania mają na celu okresową poprawę funkcji poznawczych, a co za tym idzie, jakości życia.

Jakie są objawy otępienia? Na co zwrócić uwagę?

  • zapominanie imion, nazwisk, nazw przedmiotów
  • problemy z pamięcią krótkotrwałą przy równoczesnym pamiętaniu dawnych zdarzeń
  • problemy z komunikacją, afazja
  • uzależnienie od pomocy innych osób przy codziennych czynnościach

Danuta A. Matukiewicz
neurologopeda
LUX MED Tabita Konstancin-Jeziorna

Sprawdź jak chorym mogą zaopiekować się specjaliści z Ośrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego TABITA

W naszym serwisie wykorzystujemy pliki Cookies. Są one zapisywane na dysku urządzenia końcowego użytkownika w celach statystycznych oraz ułatwienia korzystania z serwisu. Ustawienia te zawsze można zmienić. Szczegółowe informacje o plikach Cookies znajdują się w Polityce Prywatności